Λήξη Σχολικής Χρονιάς

 Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026 

ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ 

ΣΤ΄ ΤΑΞΗ 2025-2026

Φιλαράκια όπου και να 'στε ένα μόνο να θυμάστε όσα όμορφα περάσαμε μαζί, φιλαράκια μου σας λέω ...

"ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ......" 

Τραγούδι 

Μπήκαμε κάποτε μικροί, με φόβο και απορίες

Στην αυλή του σχολείου  γράψαμε ιστορίες

Κάθε λάθος μας μάθημα, κάθε πτώση αρχή

Κι έξι χρόνια έγιναν ζωή

Και τώρα πριν το τελευταίο κουδούνι χτυπήσει

Κάτι μέσα μας δεν θέλει να τελειώσει

Ρεφρέν 

Δεν λέμε αντίο, λέμε «θα τα ξαναπούμε»

Στο τέταρτο  Δημοτικό Νίκαιας δεν ξεχνούμε

Η  έκτη  τάξη φεύγει, μα μένει η φωτιά

Φίλοι για πάντα, μια φωνή, μια καρδιά

 

Στα θρανία γράψαμε όνειρα κρυφά

Ονόματα, γέλια και «για πάντα» παιδιά

Δάσκαλοι φάροι μέσα στη βροχή

Μας έμαθαν να λέμε «μπορώ» και «αντέχω» στη ζωή

Κι αν αλλάζουν οι δρόμοι κι ο χρόνος τρέχει

Ό,τι μας έδεσε, ποτέ δεν ξεφεύγει

Ρεφρέν

Δεν λέμε αντίο, λέμε «θα τα ξαναπούμε»

Στο τέταρτο  Δημοτικό Νίκαιας δεν ξεχνούμε

Η έκτη  τάξη φεύγει, μα μένει η φωτιά

Φίλοι για πάντα, μια φωνή, μια καρδιά

Κι αν κάποτε χαθούμε μέσα στον καιρό

Θυμήσου την αυλή και τον πρώτο σκοπό

Εκεί που μάθαμε τι σημαίνει «μαζί»

Σ’ ένα σχολείο που έγινε ζωή

Δεν λέμε αντίο, το φωνάζουμε δυνατά

Απ’ το τέταρτο  Δημοτικό Νίκαιας ως μακριά

Κι αν κλείνει ένα κεφάλαιο, ανοίγει αρχή

Μαζί μάθαμε να ζούμε — μαζί και στη ζωή

Για αυτό και μέσα από τη καρδιά μου μια ευχή για να σας συντροφεύει  στη ζωή

Φιλαράκια όπου και να στε ένα μόνο να θυμάστε ότι όμορφο περάσαμε μαζί

Φιλαράκια όπου και να στε σας δίνω μια ευχή καλή επιτυχία στη ζωή , καλή επιτυχία στη ζωή

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: 

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ 

Αφήγηση: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ

 

https://www.youtube.com/watch?v=WTnQDpkOhXA

Κυρίες και κύριοι Καλησπέρα σας. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός των νέων είναι ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα γονείς και παιδιά. Ξεκινάει από την εμβρυϊκή ακόμη ηλικία, όταν ο μέλλων πατέρας κοιτά την κοιλιά της γυναίκας του και λέει με υπερηφάνεια: « Εγώ το γιο μου θα τον κάνω ποδοσφαιριστή ». Ακόμη δεν τον είδαμε, Μουζακίτη  τον εβγάλαμε!

Αργότερα, στο σχολείο, κάθε λίγο και λιγάκι, απευθύνουμε στα παιδιά την ίδια ερώτηση: « Και δε μου λες Γιωργάκη, τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; » Φυσικά κανένα παιδί δεν θα απαντήσει « Εγώ όταν μεγαλώσω, θα γίνω οδοκαθαριστής! », γιατί πρώτη θα τον σκότωνε η μαμά, γιατί για τη μαμά μόνο ένας δρόμος υπάρχει: το Πανεπιστήμιο, άρα γιατρός, δικηγόρος, μηχανολόγος  και άλλα τέτοια «ευγενή» επαγγέλματα.

Βέβαια, άλλο το όνειρο κι άλλο η πραγματικότητα. Ειδικά στη σύγχρονη εποχή που όχι μόνο ισοπεδώνει τα όνειρα, αλλά έχει βάλει άλλες προτεραιότητες στην επιλογή του επαγγέλματος.

Γι αυτό κι εμείς φέτος, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε μ' αυτό το θέμα κι ετοιμάσαμε μια παρουσίαση τυχαίων επαγγελμάτων στην Ελλάδα του σήμερα. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι καθόλου μα καθόλου  τυχαία! Καθίστε αναπαυτικά στις θέσεις και  απολαύστε μας.

                                           

 

 

 

 Α΄ Πράξη ? Δάσκαλος

 

Δάσκαλος: - Γεια σας! Είμαι η  Μαλένα  ! Είμαι δάσκαλα και  δεν είμαι καλά!

Απ' το Δημοτικό, όλοι οι συγγενείς και φίλοι έλεγαν πως μου πάει να γίνω δάσκαλα, επειδή ήμουν ευαίσθητη, καλόκαρδη και  δεν άντεχα την ψευτιά. Βλέπετε είχα άριστους βαθμούς, ήμουν η καλύτερη μαθήτρια  και μου άρεσε το σχολείο, το ‘βαλα σκοπό λοιπόν να σώσω τους μαθητές μου από την αλητεία . Είχα και μια δασκάλα που μ' έβαζε στα σκετς να κάνω τη δάσκαλα, πολύ θέλει; Πες πες, το πήρα κι εγώ απόφαση!

Άλλωστε τα προγνωστικά ήταν καλά! Σίγουρη δουλειά βρέξει χιονίσει, σίγουρος μισθός, δυο μήνες καθισιό το καλοκαίρι, Χριστούγεννα, Πάσχα διακοπές, μια χαρά δουλειά μου φαινότανε, είχα λοιπόν  όλους τους λόγους για να το επιλέξω…. Όμως….

Δασκάλα:  ΜΑΛΕΝΑ Σύζυγος : ΜΑΡΙΝΟΣ

                                 Τραγούδι ( Ο πιο καλός ο μαθητής )

 

( Η Δασκάλα μπαίνει στο σπίτι, αφήνει την τσάντα και σταυροκοπιέται )

Δασκάλα: - Σ΄ ευχαριστώ, θεέ μου, σ΄ ευχαριστώ!

( μπαίνει ο σύζυγος )

Σύζυγος : - Τι κάνεις χριστιανή  μου; Γιατί σταυροκοπιέσαι;

Δασκάλα: - Ευχαριστώ το Θεό που άλλη μια μέρα με συγκράτησε και δεν έβαψα τα χέρια μου με αίμα! ( κοιτά με ανακούφιση τα χέρια της )

Σύζυγος: - Κατάλαβα! Πάλι σε σκάσανε οι μαθητές σου!

Δασκάλα: - Με σκάσανε; Με τρελάνανε θες να πεις! Για να καταλάβεις την ώρα της Γλώσσας δεν βάλανε γλώσσα μέσα και την ώρα των Μαθηματικών κάνανε χειροτεχνία! Και κάθε φορά που τους ρωτούσα κάτι, γούρλωναν τα μάτια  λες και μιλούσα κινέζικα! Αυτοί όταν μεγαλώσουν δεν θα ανοίξουν σπιτικά αλλά ρημάδια!

Σύζυγος: - Μια συνηθισμένη μέρα στο  ελληνικό δημόσιο σχολείο, δηλαδή!

Δασκάλα: - Μια συνηθισμένη μέρα στο τρελοκομείο θες να πεις !

Σύζυγος: - Έλα τώρα! Αφού σου αρέσει η δουλειά σου! Γκρινιάζεις αλλά το καλοκαίρι σου λείπει το σχολείο!

Δασκάλα: - Ναι, η αλήθεια είναι πως μετά από κάποια χρόνια γίνεσαι μαζοχιστής! Σου αρέσει ο ήχος του κουδουνιού, οι τσακωμοί των παιδιών  και τα ξεφωνητά τους κι αν τα χάσεις παθαίνεις στερητικό σύνδρομο!

Σύζυγος: - Εντάξει, μπορεί η δουλειά σου να είναι κουραστική, όμως έχεις την εκτίμηση του κόσμου! Όλοι λένε, να αυτός είναι Δάσκαλος!

Δασκάλα: - Αυτό δεν το λένε από εκτίμηση! Από λύπηση το λένε μόλις δουν το φθαρμένο ταγέρ  και το σαραβαλάκι μου! Γιατί από λεφτά το επάγγελμα  …τύφλα να έχουν οι εμίρηδες!

Σύζυγος: - Α! τώρα που είπες λεφτά. Ξέρεις, πρέπει να σου πω πως ήρθε σήμερα ο λογαριασμός της ΔΕΗ... και του τηλεφώνου.

Δασκάλα: - Ωραία! Πόσα είναι; Φτάνει ο μισθός ή θα δανειστούμε πάλι;

Σύζυγος: - Ποιος μισθός;

 Δασκάλα: - Ούτε εσύ τον καταλαβαίνεις, ε; Πότε έρχεται, πότε φεύγει; Διακριτικός! Δεν ενοχλεί καθόλου! Άσε και ξέρω τι θα κάνω! Η εκτίμηση που μου έλεγες πριν; Θα σου δώσω 100 κιλά απ' αυτήν να πληρώσεις τους λογαριασμούς! Και που ' σαι; Τα ρέστα δικά σου! ( πάει να φύγει )

ΣΤΟΛΕΣ Δασκάλα: κρατά χαρτοφύλακα

Σύζυγος: - Πού πας Χριστιανή μου;

Δασκάλα: - Πάω να βρω τη δασκάλα μου να της κάνω παρέα!

Σύζυγος: - Μα εσύ δε μου είπες πως βρίσκεται στο ψυχιατρείο;

Δασκάλα: -Α γεια σου, εκεί λοιπόν πάω!

                                      

 

 

 

 

 Β Πράξη ? Νταλικέρης                                         

 

Νταλικέρης: - Γεια σας! Είμαι ο Σπύρος είμαι  νταλικέρης και είμαι καλά!

Από μικρός σκεφτόμουν πόσο υπέροχο θα είναι να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο και να γνωρίζω διαρκώς νέους τόπους και νέους ανθρώπους! Είχα και μια δασκάλα που όλο έλεγε « Ακολουθείστε τα όνειρά σας »και « Οι δρόμοι είναι δικοί σας ταξιδέψτε τους»  πολύ θέλει; Τα ακολούθησα τα λόγια της ! Ρώτα με όμως και τώρα! Που έχω ξεχάσει πως είναι το σπίτι μου….αχ,  αχ το σπιτάκι μου!                           

 Τραγούδι ( Οι νταλίκες )

( χτυπάει το κινητό )

- Έλα αφεντικό! Ναι, μόλις ξεφόρτωσα και γυρίζω σπίτι.

Αφεντικό.- Λάθος κάνεις πρέπει να φύγεις για Κρήτη

Νταλικιέρης :  ΣΠΥΡΟΣ Αφεντικό: ΣΑΜΙΝΑ Γυναίκα : ΣΗΛΙΑ

- Τι; Να φύγω αμέσως για Κρήτη; Τι λες αφεντικό; Δεν μπορώ να φύγω αμέσως! Δυο μέρες έχω να κοιμηθώ και λείπω και μια βδομάδα από το σπίτι μου! Θα με ξεχάσει κι η γυναίκα μου, θα την χάσω και θα ΄χω κι άλλα!

Αφεντικό.- Άστα αυτά όλο άδεια μου ζητάς.

- Τι λες αφεντικό; Από πέρσι έχω να πάρω άδεια!

 Αφεντικό.- Ναι αλλά την πήρες χωρίς να ενημερώσεις, απροειδοποίητα .

- Μα αφεντικό , αφού γεννούσε η γυναίκα μου! Τι να έκανα;

Αφεντικό.-άστα αυτά.  Επίσης και πρόπερσι έλειψες μια μέρα , το ξέχασες;

- Το ξέρω που έκατσα και πρόπερσι μια μέρα! Παντρευόμουν αφεντικό, τι να 'κανα;

Αφεντικό.- Ναι , αλλά όλο παράπονα είσαι.

- Όχι, δεν παραπονιέμαι, όμως....

Αφεντικό.- Τι όμως , τι μου τα μασάς, μήπως σκοπεύεις να μου ζητήσεις και τίποτα άλλο;

- Όχι, δεν το κάνω για να ζητήσω αύξηση αν και τώρα που το ανέφερες αφεντικό....

Αφεντικό.- Ούτε να το σκέφτεσαι για αύξηση , η αγορά έχει πολλά ζόρια τελευταία.

- Το ξέρω πως οι καιροί είναι δύσκολοι...

Αφεντικό.- Επίσης και η ανεργία στα ύψη είναι.

- Το ξέρω πως υπάρχει ανεργία....

Αφεντικό. -Ξέρεις πόσοι μου ζητούν να γίνουν οδηγοί μου;

- Το ξέρω πως πολλοί ψάχνουν για δουλειά...

Αφεντικό.- Κοίτα λοιπόν μην βρεθείς στη θέση τους.

- Γιατί ν' αρχίσω κι εγώ να ψάχνω;

Αφεντικό.- Αν δεν πας Κρήτη ...εσύ αποφασίζεις!

- Τι λες αφεντικό; Με απολύεις; Αυτό είναι εκβιασμός και δεν θα υποκύψω! ( προς το κοινό )

- Μου το έκλεισε! Βρε δεν καθόμουν σπιτάκι μου  να παίζω με το κομπολόι μου και να μετρώ τις χάντρες του! ( χτυπά το κινητό )

- Θα το μετάνιωσε! ( το σηκώνει )

Γυναίκα.- Εμπρός , Γιάννη μ’ ακούς;

- Έλα Μαρία!

Γυναίκα.- Πού είσαι; Πλησιάζεις στο σπίτι;

- Ναι σε λίγο φτάνω!

Γυναίκα.- Ευτυχώς γιατί εδώ γίνεται χαμός. Το πλυντήριο χάλασε και από το πρωί έχουν έρθει όλοι οι λογαριασμοί και ένα ειδοποιητήριο από την Εφορία που φοβάμαι να το ανοίξω!

- Τι; Χάλασε το πλυντήριο; Θέλουμε καινούριο; Α! ήρθαν κι οι λογαριασμοί! Μάλιστα! Καλά θα τα πούμε σπίτι!

( Σκέφτεται. Παίρνει έναν αριθμό )- Αχ  έχε χάρη που έχω την ανάγκη σου παλιοτσιγκούναρε, εκμεταλλευτή, γεροτσιφούτη !

ΣΤΟΛΕΣ                                                                                                                              ΣΑΜΙΝΑ/κρατά κινητό                                                                                                                                     ΣΗΛΙΑ/ κρατά κινητό                                                                                                                      Νταλικιέρης  : (φορά ότι μπορεί να                                                                                                                                                                                                                  ταιριάζει ως οδηγός )/                                                                                                                                                                                                          κρατά κινητό

- Έλα αφεντικό! ( του δίνει μια μούντζα ) Ο Σπύρος  είμαι. Τι ώρα ακριβώς πρέπει να είμαι Κρήτη;

Αφεντικό.- Απόψε κιόλας φεύγεις με το βραδινό καράβι!

- Έφυγα αφεντικό, έφυγα! ( μουντζώνει τον εαυτό του και φεύγει )

                                            

 

    Γ Πράξη ? Γιατρός

 

Γιατρός: - Είμαι η Κωνσταντίνα ! Είμαι γιατρός και είμαι καλά!

Από παιδί ήθελα να γίνω γιατρός! Όλοι με ρωτούσαν γιατί; Κι εγώ τους απαντούσα « Για να βοηθώ τον κόσμο » και να τους δείξω πως είμαι κι εγώ παλικάρι και πως μπορώ να τα καταφέρω . Γιατί δηλαδή  οι άντρες είναι καλύτεροι; Επίσης είχα και μια δασκάλα που μας έλεγε πόσο υπέροχο είναι να προσφέρεις στους ανθρώπους, πολύ θέλει; Το αποφάσισα! Διάβασα, διάβασα πολύ, σπούδασα, πήρα ειδικότητα και μετά από ξενύχτια , εργασίες και έρευνα και πρακτική εξάσκηση έγινα γιατρός. Πριν ξεκινήσω την καριέρα μου ένιωθα μαγικά .  Ρώτα με όμως και τώρα!

Γιατρός:  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Παππούς : ΔΗΜΗΤΡΗΣ

                                    Τραγούδι ( Δεν μπορώ μανούλα μ' )

( με το ρυθμό, σαν να χορεύει, μπαίνει ο παππούς )

Γιατρός: - Έλα παππού! Τι πρόβλημα έχουμε;

Παππούς:- Ισι δεν ξέρου τι πρόβλημα έχεις! Ιγώ πιριμένου το γιατρό!

Γιατρός: - Εγώ είμαι ο γιατρός, παππού!

Παππούς: - Ισι; Γυναίκα πράμα γιατρός; Σι κάνου δε σι κάνου νοσοκόμα!

Γιατρός:- Έλα παππού και περιμένουν κι άλλοι! Πες μου, τι έχεις;

Παππούς: - Έχου και τι δεν έχου! ( μετρά στα δάχτυλα ) Την καρδιά μου έχου, τα νεφρά μου έχου, τα  αρθριτικά  μου έχου ...

Γιατρός: - Φτάνει παππού, φτάνει! Γιατί ήρθες σήμερα εδώ;

Παππούς: - ( ειρωνικά ) Για να σι διω!

Γιατρός:- Για να δω, τι φάρμακα παίρνεις; ( αδειάζει τη σακούλα )

Γιατρός: - Τι ΄ναι αυτά;

Παππούς- Να γιατρός να μάλαμα! Αυτά που λες τα κοκκινάκια είναι για την πίεση! Αυτά τα κιτρινάκια για το ζάχαρο! Αυτά τα πρασινάκια ...

Γιατρός: - Φτάνει παππού, εντάξει! Έλα να ξαπλώσεις!

Παππούς: - Δεν είμι κουρασμένος!

Γιατρός: - Ξάπλωσε να σ' εξετάσω!

Παππούς: - Όχι, θα πιριμένου το γιατρό!

Γιατρός: - Αχ Παναγιά μου! Εγώ είμαι ο γιατρός παππού! Εδώ και πολλά χρόνια κι οι γυναίκες γίνονται γιατροί!

Παππούς: - Ιγώ ξέρω πως οι γυναίκες μόνο να σι πιθάνουν μπορούν! Άρα δε γίνεται να είσαι γιατρός!

Γιατρός: - Τι λες παππού; Εγώ να σε βοηθήσω θέλω! Έλα, ξάπλωσε!

Παππούς: - Πουλί επιμένεις να με ξαπλώσεις! ( φτιάχνει τα μαλλιά  του και χαμογελάει πονηρά )

Γιατρός: - Θεέ μου!

Παππούς: - ΔΗΜΗΤΡΗ  μι λένε! ( κλείνει το μάτι ) Κι είμαι λεύτερος! Χήρος!

Γιατρός: - Παναγιά μου! Θα τρελαθώ! Τι την ήθελα την Ιατρική;

Παππούς: - Ήθελες να γίνεις γιατρός, ε; Δεν σ' αρέσ' νοσοκόμα;

Γιατρός: - Θεέ μου! ( τραβάει τα μαλλιά της και φεύγει )

Παππούς: - ( την ακολουθεί ) Στάσου μι φεύγεις ΔΗΜΗΤΡΗ   μι λένε!

                                       

ΣΤΟΛΕΣ Γιατρός: Λευκό πουκάμισο ανοιχτό  πάνω από ρούχα / στηθοσκόπιο (αν έχεις από κανένα παιχνίδι ή από πιεσόμετρο) Ασθενής : Τραγιάσκα, μαγκούρα, μακρύ παντελόνι, σακούλα με  άδεια κουτιά από φάρμακα

 

 

 

 

 

 

    Δ Πράξη- Υπάλληλος

 

Υπάλληλος: -Γεια σας! Είμαι η Μαρία ! Είμαι υπάλληλος σε κατάστημα ρούχων  και νομίζω πως είμαι καλά!

Από μικρή ήθελα να γίνω έμπορος! Ένας γείτονας είχε μαγαζί κι έβγαζε πολλά λεφτά. Και δεν έκανε και τίποτα φοβερό! Επίσης δεν θα μπορούσα  να ασχοληθώ με την οικοδομή παρότι κατάγομαι από οικογένεια οικοδόμων, διότι ως κορίτσι  το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί δεν μου ταιριάζουν. Είχα και μια δασκάλα που μου έλεγε « Μαρία , έχεις εμπορικό μυαλό », πολύ θέλει; Το αποφάσισα! Άργησα να καταλάβω πως για να βγάλεις λεφτά πρέπει πρώτα να τα έχεις, και να ΄μαι τώρα υπάλληλος αντί αφεντικό!

                                     

  Τραγούδι ( μικρό το μεροκάματο )

Υπάλληλος: ΜΑΡΙΑ Γυναίκα .: ΣΑΜΙΝΑ Αφεντικό: ΣΗΛΙΑ

 

 Υπάλληλος: - Καλημέρα κυρία μου! Τι θα θέλατε;

Γυναίκα: - Θέλω αυτό το μπλουζάκι  που έχετε στη βιτρίνα.

Υπάλληλος: - Μάλιστα! Τι νούμερο;

Γυναίκα: - small ! ( ζμολ )

Υπάλληλος: - Είναι για δωράκι;

Γυναίκα: - Ναι! Θα το χαρίσω στον εαυτό μου!

Υπάλληλος: - Αν είναι για σας, τότε το small είναι μικρό. Καλύτερα να σας φέρω το large !

Γυναίκα: - Τι λες κυρά  μου; Το large είναι για τις χοντρές!

Υπάλληλος: - Μα κυρία μου ...

Γυναίκα: - Είπα, θέλω το small !

Υπάλληλος: - Μάλιστα!                                    ( Η πελάτισσα το δοκιμάζει αλλά δεν της μπαίνει )

Υπάλληλος: - Προσέξτε! Θα το σκίσετε! Σας είπα είναι μικρό! Αφήστε να σας φέρω το large !

Γυναίκα: - Το large να το πας στην αδερφή σου! Αναιδέστατη!

Αφεντικό: - Τι συμβαίνει εδώ;

Υπάλληλος: - Τίποτα κύρια Σήλια

Γυναίκα: - Όχι  ψεύτρα κάτι συμβαίνει. Τώρα θα δεις. Συμβαίνει ότι η κυρία από δω με έβρισε!

Υπάλληλος: - Εγώ σας έβρισα;

Γυναίκα: - Με είπε χοντρή!

Αφεντικό: - Χοντρή; Εσάς; Μα εσείς είστε σαν μοντέλο!

Γυναίκα: - Ευχαριστώ!

Υπάλληλος: - Μα τι λέτε; Δεν την είπα χοντρή! Απλώς της είπα ότι δεν της κάνει το small και θα πρέπει να πάρει το large!

Αφεντικό: - Είσαι αδικαιολόγητη! Δεν εξήγησες στη χαριτωμένη κυρία για τα νέα  ιταλικά νούμερα;

Υπάλληλος: - Τα ποια;

Αφεντικό: - Ξέρετε, κυρία μου, το υπέροχο αυτό φόρεμα είναι ιταλικό! Οι Ιταλοί επειδή έχουν κοκαλιάρες γυναίκες , το δικό τους large είναι το δικό μας small ! Καταλάβατε;

Γυναίκα: - Φυσικά! Χαζή είμαι; Θα το πάρω! ( πληρώνει, το παίρνει και φεύγοντας αγριοκοιτάζει την υπάλληλο )

Γυναίκα: - Αναιδέστατη!  Αγροίκα!

Υπάλληλος: - Μα τι έγινε τώρα; Το large της δώσατε κι εσείς! Γιατί δεν σας έβρισε;

Αφεντικό: - Γιατί ανόητη, εγώ χρησιμοποίησα διπλωματία, η πελάτισσα  είναι σαν τα ζάρια πρέπει να ξέρεις να τα χειρίζεσαι σωστά  να τα δουλεύεις και όχι να τα βροντοχτυπάς!

Υπάλληλος: - Μα την κοροϊδέψατε!

ΣΤΟΛΕΣ  τίποτα το ιδιαίτερο  έχεις ένα μπλουζάκι μικρότερο  και ένα παρόμοιο σε μεγαλύτερο μέγεθος

Αφεντικό: - Φυσικά! Αλλά πού να καταλάβεις εσύ; Γι αυτό μια ζωή θα είσαι εσύ υπάλληλος κι εγώ αφεντικό! Κατάλαβες;

                                   

 

 

 

 

 

   Ε Πράξη ? Νοικοκυρά

 

Νοικοκυρά: - Γεια σας! Είμαι η Εύα.  Είμαι νοικοκυρά και δεν είμαι καλά!

Από μικρή ήθελα να γίνω Ζωγράφος! Κι είχα και ταλέντο όπως λέγανε όλοι! Είχα και μια δασκάλα που έλεγε πως η Τέχνη είναι η ομορφιά στη ζωή μας και το αποφάσισα! Τότε όμως ήταν που αποφάσισα να κάνω και οικογένεια και από τα ατελιέ και τις γκαλερί  βρέθηκα σε ένα σπίτι που μονίμως με βλέπει με μια σκούπα και ένα ξεσκονόπανο στο χέρι   ! Κι όταν ήρθαν και τα παιδιά, αναγκάστηκα να μείνω σπίτι για να τα μεγαλώσω! Κι από τότε ... μην τα ρωτάς!

 

                          Τραγούδι ( Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά )

 

Νοικοκυρά: - Πω πω! Είμαι πτώμα! Αυτές οι δουλειές δεν τελειώνουν με τίποτα!

Παιδί Α: - Μαμά! Ο Σπύρος   με χτυπάει!

Άντρας: - Εύα, πού είναι το γαλάζιο μου πουκάμισο;

Παιδί: - Μαμά σου είπα ότι  ο Σπύρος  με χτυπάει!!!

Νοικοκυρά: - Ησυχάστε παιδιά! Το κεφάλι μου!( στρέφεται στον άντρα)  Είναι στα ασιδέρωτα!

Παιδί Β: - Μαμά, κάνε επιτέλους κάτι!

Άντρας: - Και τι θα φορέσω τώρα; Με περιμένουν οι φίλοι μου στην καφετέρια να δούμε τον αγώνα.

Νοικοκυρά: ΕΥΑ Παιδί Α : ΣΠΥΡΟΣ Παιδί Β:  ΜΑΡΙΝΟΣ Άντρας: ΑΛΝΤΙ

Παιδί Β: - Μαμά δεν με ακούς!

Νοικοκυρά: - Βάλε άλλο! Τόσα έχει στη ντουλάπα!

Άντρας: - Εγώ, αυτό θέλω! Σιδέρωσέ το μια στιγμή!

Παιδί Α: - Μαμά!

Νοικοκυρά: - Χριστέ μου! Σε τι τρελοκομείο ζω;

Άντρας: - Τι έγινε; Το σιδέρωσες;

Νοικοκυρά: - Είσαι καλά; Πότε να προλάβω;

Παιδί Α: - Μαμά εσύ δεν με ακούς ο αδερφός μου με πειράζει, αμάν πια!!!

Άντρας: - Καλά, όλη μέρα κάθεσαι, μια δουλειά δεν μπορείς να κάνεις;

Νοικοκυρά: - Μια δουλειά! Εσύ κάνεις μια δουλειά! Εγώ κάνω πεντακόσιες! Καθαρίστρια, μαγείρισσα, δασκάλα, νοσοκόμα... και μάλιστα χωρίς αμοιβή!

Άντρας: - Εσύ διάλεξες αυτό το ρόλο και τώρα παραπονιέσαι!

Παιδί Β: - Μαμά , είμαι κι εγώ εδώ, μ’ ακούς!

Νοικοκυρά: - Εγώ διάλεξα να κάνω οικογένεια! Δεν φανταζόμουν πως αυτό θα σήμαινε επάγγελμα οικιακά!

Άντρας: - Ώρες είναι τώρα να γίνουν επάγγελμα τα οικιακά!

Νοικοκυρά: - Και βέβαια δεν πρόκειται να γίνουν γιατί πρώτο κανείς δεν θα το διάλεγε και δεύτερο αν έπρεπε να πληρώσεις μισθό για μια τέτοια δουλειά, δεν θα έφτανε ο προϋπολογισμός του κράτους!

Άντρας: - Ανοησίες! Σιγά τη δουλειά!

Παιδί Β: - Μαμά επιτέλους!

Νοικοκυρά: - Λοιπόν εγώ πάω μια βόλτα! Εσύ, σιδέρωσε το πουκάμισο, τάισε τα παιδιά, διάβασέ τα για αύριο, βάλ' τα να κοιμηθούν, πλύνε τα πιάτα κι αν σου μείνει χρόνος και διάθεση μετά, βγαίνεις με τους φίλους σου! Μπάι!!!

                                            

ΣΤΟΛΕΣ Από ρούχα τίποτα το ιδιαίτερο, μόνο η νοικοκυρά  κρατά ξεσκονόπανο και φορά ποδιά

     ΣΤ Πράξη ? Γκαρσόνα

 

Γκαρσόνα: - Γεια σας! Είμαι η Ιωάννα  και είμαι γκαρσόνα! Κι όχι, δεν είμαι καθόλου  καλά!

Από μικρή, ήθελα να γίνω Μαθηματικός! Τα λάτρευα τα Μαθηματικά κι η δασκάλα μου , μου έλεγε πως μια μέρα θα έφτανα πολύ ψηλά! Δεν υπολόγισε όμως τον ΑΣΕΠ και την ανεργία κι έτσι να ΄μαι γκαρσόνα με πτυχίο! Σε καμιά δεκαετία είπε ο υπουργός θα διοριστώ!  Μέχρι τότε φέξε μου και γλίστρησα Καλύτερα να έμενα σπίτι  παρά να ανέχομαι  την παραξενιά των πελατών μου!   ΈΦΤΑΣΕ!                                 

Τραγούδι ( Η πιο καλή γκαρσόνα )

Άντρας: - ( χτυπά παλαμάκια) Τι θα γίνει κοπέλα μου; Θα παραγγείλουμε ποτέ;

Γκαρσόνα: - Μάλιστα κύριε! Σας ακούω. Είστε έτοιμοι;  Τι θα πάρετε;

Γκαρσόνα:  ΙΩΑΝΝΑ Γυναίκα: ΓΕΩΡΓΙΑ Άντρας: ΠΑΝΤΕΛΗΣ Αφεντικό : ΣΗΛΙΑ

Γυναίκα: - Τι λες να πάρουμε;

Άντρας: - Ξέρω εγώ; Να πάρουμε κοτόπουλο;

Γυναίκα: - Μπα! Θα προτιμούσα μπριζόλα!

Άντρας: - Μήπως σουβλάκι;

Γκαρσόνα: - Συγγνώμη! Να φύγω γιατί έχω δουλειά και μόλις αποφασίσετε με φωνάζετε! ( πάει να φύγει )

Άντρας: - Κοπέλα, έλα να πάρεις παραγγελία!

Γκαρσόνα: - Μάλιστα, σας ακούω, είμαι όλη στη διάθεσή σας. !

Γυναίκα: - Εμένα θα μου φέρεις μια μπριζόλα. Γύρω,  γύρω θα είναι καλοψημένη και στη μέση σχεδόν ωμή! Κατάλαβες;

Γκαρσόνα: - Μάλιστα κυρία κατάλαβα !

Άντρας: - Εμένα θα μου φέρεις κοτόπουλο! Αλανιάρικο, όχι ορνιθοτροφείου! Κατάλαβες;

Γκαρσόνα: - Μάλιστα! Μήπως θα θέλατε και κάτι άλλο;

Γυναίκα: - Και μια σαλάτα!

Γκαρσόνα: - Τι σαλάτα;

Γυναίκα: - Ντομάτα!

Άντρας: - Καλύτερα, μαρούλι!

Γυναίκα: - Πιο ωραία είναι η ντομάτα!

Άντρας: - Εντάξει, ντομάτα!

                                  Ακούγετε πάλι το: Τραγούδι ( Η πιο καλή γκαρσόνα )   ( Τους τα φέρνει )

Γκαρσόνα: - Ορίστε η σαλάτα σας και τα φαγητά που παραγγείλατε !

Γυναίκα: - Τι 'ναι αυτό; Άψητο το βλέπω!

Άντρας: - Και το δικό μου είναι ξεροψημένο!

Γυναίκα: - Παρ ΄τα πίσω και φέρε άλλα! Πριν διαμαρτυρηθώ στο αφεντικό σου!

Γκαρσόνα: - ( κάνει γκριμάτσα)  Μάλιστα! ( πάει να φύγει )

Γυναίκα: -  Ε, και πού είσαι. Φέρε κι ένα άλλο ποτήρι! Αυτό το βλέπω θολό και το νερό είναι ζεστό !

ΣΤΟΛΕΣ Τίποτα το ιδιαίτερο, η ΙΩΑΝΝΑ κρατά μπλοκάκι και στυλό, φορά ποδιά , έχει δίσκο με πλαστικά πιάτα/ ποτήρια / και ποτήρι με λίγο νερό.

Άντρας: - Και τα μαχαιροπίρουνα! Να φέρεις άλλα! Κατάλαβες;

Γκαρσόνα: - Μάλιστα κύριε! ( αγαναχτισμένη) Κατάλαβα! Δεν είμαι χαζή!

Γυναίκα: - Κοίτα γλώσσα!

Αφεντικό: - Τι συμβαίνει; ¨Όλα καλά;

Γυναίκα: - Τι καλά; Κοιτάξτε να μάθετε στο προσωπικό σας τρόπους!

Άντρας: - Η κοπέλα από δω αργεί, κάνει λάθη και βγάζει και γλώσσα!

Γκαρσόνα: - Μα τι λέτε κύριε; Πότε έγιναν όλα αυτά που με κατηγορείτε;

Αφεντικό: - Σιωπή! Δεν ξέρεις κοπέλα μου πως ο πελάτης έχει πάντα δίκιο;

Γκαρσόνα: - Μα τι λέτε κύριε: Εγώ προσπάθησα να τους εξυπηρετήσω, όμως αυτοί...

Αφεντικό: - Σιωπή, αναιδέστατη! Απολύεσαι!

Γκαρσόνα: - Μα τι λέτε;

Αφεντικό: - Απολύεσαι είπα!

Γκαρσόνα: - Πολύ καλά! Πριν φύγω όμως να σας σερβίρω! ( του ρίχνει στα μούτρα μισό ποτήρι νερό )

Γκαρσόνα: - Μήπως ο κύριος το βρήκε στη σωστή θερμοκρασία το νεράκι; Ή μήπως να του φέρω και άλλο! Αμάν πια!

                                        

Αφήγηση : Ιωάννα

Κλείσιμο / τέλος

 

 

ΑΦΗΓΗΣΗ: - Κυρίες και κύριοι αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα! Οι άνθρωποι  μέσα από το επάγγελμά τους  ψάχνουν ένα διαβατήριο, ένα πασαπόρτι για μια καλύτερη ζωή, άλλοι κάνοντας πως έχουν μια καρδιά σκληρή και άλλοι παρουσιάζοντας μια κάλπικη καρδιά. Πολλοί έχουμε μεγαλώσει με φράσεις όπως « Η δουλειά κάνει τους άντρες» , «Πως το γιαπί, το πηλοφόρι το μυστρί είναι το κλειδί για ένα σωστό σπιτικό»  . Συχνά όμως καταλήγεις πως ίσως να ‘ναι προτιμότερο να βροντοχτυπάς τις χάντρες και τα ζάρια παρά να στενοχωριέσαι για  τις αναποδιές και τις αδικίες  της κοινωνίας, που επιμένει να σε κυνηγάει.

Αφήγηση : Μαλένα

 

 

Εμείς όμως πρέπει να  αντιστεκόμαστε! Εμείς πρέπει να  συνεχίσουμε να παλεύουμε για την μόρφωσή μας και για την καλυτέρευση της ζωής μας! Μπορεί να είμαστε μια μέρα άνεργοι με πτυχίο, όμως τουλάχιστο δεν θα είμαστε τα πιόνια κανενός!

Άλλωστε έχουμε το πιο ισχυρό όπλο στη ζωή μας: την αγάπη! Και μ΄ αυτήν θα νικήσουμε!

 

        ΤΡΑΓΟΥΔΙ : Η δουλειά κάνει τους άντρες:  https://www.youtube.com/watch?v=xi3SKBpcxf4