Πλάθοντας Παραμύθια

               Όταν η φαντασία συναντά την παιδική δημιουργικότητα δεν μπορεί παρά το αποτέλεσμα να είναι όμορφα κείμενα ισάξια επαγγελματιών παραμυθάδων ....και σημειωτέον τα  καλά δημιουργήματα των παιδιών ήταν και άλλα και όχι μόνο αυτά που ακολουθούν!!!!                

       «Μια αλλιώτικη Σταχτοπούτα»

          Μια φορά και έναν καιρό σε μια πόλη μακρινή ,ζούσε μια πολύ όμορφη κοπέλα .Η Σταχτοπούτα .

Η Σταχτοπούτα ζούσε με την μητριά της . Η μητριά της ήταν μάγισσα και μια μέρα με το μαγικό της ραβδί την μάγεψε και την έβαλε να κοιμάται για πολλά χρόνια.

           Κάποια στιγμή μετά από πάρα πολύ καιρό γύρισε η νεραϊδο-νονά της . Όταν είδε την Σταχτοπούτα να κοιμάται ξαφνιάστηκε . Έψαξε στο μαγικό της βιβλίο και βρήκε ότι για να την ξυπνήσει έπρεπε να την φιλήσει  στο μέτωπο ένας νάνος .

           Η νεραϊδο-νονά της Σταχτοπούτας πέταξε γρήγορα στο δάσος της Χιονάτης ,η οποία ζούσε ευτυχισμένη με τον ιππότη της και τους 7 νάνους . Πήγε στην Χιονάτη και την παρακάλεσε να της δώσει για λίγο έναν από τους νάνους . Η Χιονάτη δέχτηκε .

             Όταν η νεραϊδο-νονά της Σταχτοπούτας επέστρεψε, με τον νάνο, στο σπίτι όπου ήταν κοιμισμένη η Σταχτοπούτα την βρήκαν κοιμισμένη μπροστά στο τζάκι όπου την είχε ακουμπήσει η νεραϊδο –νονά της  για να μην κρυώνει. Ο νάνος της έδωσε ένα φιλί στο μέτωπο και αμέσως η Σταχτοπούτα ξύπνησε. Όμως δεν θυμόταν τίποτα.

Εκείνη τη νύχτα έκανε έναν βασιλικό χορό το πριγκιπόπουλο της πόλης. Όσο ήταν κοιμισμένη η Σταχτοπούτα άκουγε στον ύπνο της την μητριά της να  μιλάει για τον χορό και ήθελε πολύ να πάει.

Όμως επειδή δεν θυμόταν τίποτα και ήταν πολύ  αναστατωμένη   πήρε και έβα,ε για τον χορό ότι βρήκε μπροστά της και για την ακρίβεια ένα παλιό τρύπιο φόρεμα.

Πήγε τρέχοντας στο χορό. Όταν έφτασε στην είσοδο και πήγε να μπει δεν την άφησαν να μπει γιατί νόμιζαν ότι ήταν ζητιάνα. Η Σταχτοπούτα έβαλε τα κλάματα. Το πριγκιπόπουλο την άκουσε να κλαίει και βγήκε έξω να δει ποιος κλαίει. Όταν την είδε θαμπώθηκε από την ομορφιά της, γιατί παρότι που φορούσε  κουρέλια ήταν η πιο όμορφη κοπέλα που είχε δει.

Τότε έφτασε στον χορό η νεραϊδο- νονά της και με το μαγικό ραβδί την έντυσε με ένα όμορφο φόρεμα. Το πριγκιπόπουλο της έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο και τότε εκείνη θυμήθηκε τα πάντα.

Το πριγκιπόπουλο την πήρε στο κάστρο και την παντρεύτηκε. Και έζησαν ευτυχισμένοι μαζί οι δυο  τους , μαζί και με τον νάνο που από τότε η Σταχτοπούτα δεν τον αποχωρίζεται ποτέ της. 

ΧΑΡΑ

«Ένα αλλιώτικο παραμύθι»

Όλοι ξέρουμε τα κλασικά παραμύθια. Αυτό όμως εδώ είναι πολύ διαφορετικό και περίεργο…

«Μια φορά κι έναν καιρό στον μακρινό κόσμο των παραμυθιών πριν χιλιάδες χρόνια, γεννήθηκε ένα κοριτσάκι με όλα τα χαρίσματα. Τραγουδούσε σαν αηδόνι, είχε μακριά καστανόξανθα μαλλιά και σοκολατιά μάτια, χείλια κατακόκκινα σαν αίμα και δέρμα χλωμό σαν το φεγγάρι.

Καθώς μεγάλωνε ομόρφαινε όλο και πιο πολύ. Ζούσε σε μια σπηλιά με ζώα που την προστάτευαν και την αγαπούσαν, αλλά στην πραγματικότητα ήταν οι φύλακες της, γιατί ήταν η εκλεκτή. Όπως έλεγε η προφητεία, την έλεγαν Χιονένια και κάποια μέρα μόλις θα γινόταν 18 χρονών θα πολεμούσε τη μάγισσα που της είχε κλέψει τη ζωή.

Τα χρόνια πέρασαν και η Χιονένια έγινε 18. Ξαφνικά τα ζώα μεταμορφώθηκαν σε ανθρώπους, που της εξήγησαν ότι ήξεραν, ότι αυτή είναι η εκλεκτή από το σημάδι σε σχήμα καρδιάς στον αριστερό της αστράγαλο και πως είχε δυνάμεις τις οποίες δεν είχε καν φανταστεί.

Με θάρρος ξεκίνησε να πάει στην πόλη για να πολεμήσει την μάγισσα. Η μάγισσα ήταν μια πολύ όμορφη και ισχυρή γυναίκα με μαύρα μαλλιά και μάτια. Σαν την είδε την μάγισσα την αναγνώρισε και την τράβηξε με μαγικά μπροστά της. Όταν την είδε της είπε η μάγισσα: «Ώστε εσύ είσαι η εκλεκτή;». Η Χιονένια της απάντησε: « Ναι! Και είμαι εδώ για να σε σταματήσω»

Τότε η μάγισσα άρχισε να ρουφά τις δυνάμεις της Χιονένιας , ώσπου τις πήρε σχεδόν όλες. Έτσι άρχισε να γίνεται γιγάντια ώσπου εξερράγη και γέμισε τον πύργο με πράσινη γλίτσα. Η Χιονένια άρχισε σιγά – σιγά να ανακτά τις δυνάμεις της και έτσι έγινε η πρώτη πριγκίπισσα που σκότωνε μάγισσα!»

ΑΝΝΑ- ΜΑΡΙΑ

FROZEN

 Πριν πολλά χρόνια στο βασίλειο της Αρεντέλας ζούσε ο βασιλιά και η βασίλισσα και οι δύο μικρές κόρες τους, η Άννα και η Έλσα.

Το παράξενο όμως ήταν ότι η Έλσα είχε μαγικές δυνάμεις. Είχε τη δύναμη του πάγου

Μια νύχτα κι ενώ τα κορίτσια έπαιζαν στη βιβλιοθήκη ήρθε η «μάγισσα του φεγγαριού» και καταράστηκε τις δυνάμεις της Έλσας, τις οποίες κανείς δεν τις ήξερε μέχρι τότε.

Δυστυχώς μετά από λίγα χρονια οι γονείς των κοριτσιών πέθαναν σε ναυάγιο και η Έλσα που ήταν η πιο μεγάλη έπρεπε να πάρει τον θρόνο.

Τρία χρόνια μετά από την ημέρα της στέψης όλοι οι κάτοικοι του χωριού ήρθαν στην αίθουσα του χορού. Ήρθε όμως και ο βασιλιάς της Πονηρούπολης που ήθελε να μάθει τα μυστικά των κοριτσιών.

Όμως δεν πρόλαβε γιατί, ξαφνικά η «μάγισσα του φεγγαριού» έρχεται ξανά και αναγκάζει την Έλσα να χρησιμοποιήσει τις μαγικές της δυνάμεις του πάγου. Η Έλσα καταλάθος παγώνει όλο το χωριό και το βασίλειο. Οι κάτοικοι των γύρω περιοχών την κατηγόρησαν και αυτή έφυγε από εκεί τρέχοντας και καταστεναχωρημένη.

Ανέβηκε σε ένα βουνό και συνάντησε έναν πολίτη τον Κριστόφ ο οποίος την βοήθησε να μάθει να ελέγχει τις δυνάμεις της. Έτσι η Έλσα γύρισε πίσω  και ξεπάγωσε όλη την Αρεντέλα κρατώντας παγωμένο μόνο έναν χιονάνθρωπο του οποίου του έδωσε ζωή. Όμως επειδή φοβόταν ότι θα έλιωνε τον έβαλε σε ένα σύννεφο χιονιού και έτσι έζησε για πάντα.

Επειδή ο Κριστόφ την βοήθησε, η Έλσα τον κάλεσε να ‘ρθει στο βασίλειό της και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

ΑΝΝΑ

'Εθιμα του τόπου μας

Τα  έθιμα είναι στοιχεία της ιστορίας του λαού μας τόσο παλιά όσο και η ύπαρξή του. Αποτελούσαν για πολλά χρόνια τρόπο εκπαίδευσης αλλά και διασκέδασης.  Καλό είναι να μην χαθούν αλλά με κάθε τρόπο να τα διατηρούμε  και να συμμετέχουμε σε αυτά .  Εκπαιδεύοντας τους νεότερους  διατηρούμε την ιστορία μας και την ταυτότητά μας σαν λαός. Του Κουτρούλη ο Γάμος γίνεται κάθε χρόνο την Καθαροδευτέρα στις μία το μεσημέρι στην πλατεία σιντριβανιού της παραλίας Ο γάμος αυτός  άφησε εποχή στη Μεθώνη  επειδή το ζευγάρι περίμενε 17 χρόνια για να παντρευτεί  και επειδή  το γλέντι που ακολούθησε ήταν μοναδικό,. Το γεγονός είναι πραγματικό και συνέβη τον 14ο αιώνα. Πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας ήταν ο ιππότης Ιωάννης Κουτρούλης, ο οποίος, τρελά ερωτευμένος με συμπατριώτισσά του, δε μπορούσε να τη παντρευτεί  γιατί ήταν ήδη παντρεμένη. Η γυναίκα  δεν μπορούσε να πάρει διαζύγιο γιατί δεν το επέτρεπε ο Χριστιανός Επίσκοπος της πόλης Τελικά μετά από 17 χρόνια οι δύο ερωτευμένοι, πήγαν  στον ίδιο τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, πήραν την άδεια και παντρεύτηκαν. Στο γλέντι που ακολούθησε ήταν φυσικό να γίνει......του "Κουτρούλη ο Γάμος" δηλαδή χαμός. Η φαντασία των οργανωτών, όσο περνούσαν τα χρόνια, δημιούργησε νέα δεδομένα και καταστάσεις που έκαναν το γάμο της εποχής εκείνης πασίγνωστο σε όλη την Ελλάδα. Και μέσα από την ιστορία της εποχής εκείνης γίνεται αναφορά στην εποχής μας και με έντονη σατιρική διάθεση διακωμωδούνται σημερινά γεγονότα καθώς επίσης και η νύφη με πολλά γαργαλιστικά στιχάκια.

ΧΑΡΑ

Κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου γιορτάζουμε τη γέννηση της Θεοτόκου. Στο χωριό μου (Στην Κελεφά Λακωνίας) σύμφωνα με μια παράδοση βρέθηκε πριν από 4 αιώνες η εικόνα της Παναγίας σε ένα σπήλαιο. Εκεί κάτοικοι της περιοχής έχτισαν το μοναστήρι της Παναγίας της  Σπηλαιώτισσας όπου σήμερα ανήκει στη δικαιοδοσία του Πανάγιου Τάφου. Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου δίπλα σε μια απότομη χαράδρα. Το εκκλησάκι από όπου πήρε το όνομά της η Μονή είναι χτισμένο μέσα σε μια σπηλιά και γα να φτάσει κανείς εκεί κατεβαίνει 105 σκαλοπάτια σκαλισμένα μέσα στο βράχο.

Κάθε χρόνο από τις 7/9 ξεκινά το πανηγύρι και όλη νύχτα οι επισκέπτες μένουν στο μοναστήρι και ο εορτασμός ολοκληρώνεται στις 9/9. Με θρησκευτική κατάνυξη, γίνεται η λειτουργία, προσφέρονται άρτοι και ακολουθεί γεύμα με τοπικά παραδοσιακά προϊόντα.

ΒΙΚΥ

Ο τόπος μου είναι η Νίκαια και ένα έθιμο που υπάρχει μέχρι τις μέρες μας είναι η περιφορά της εικόνας του Αγίου Νικολάου. Ο Άγιος Νικόλαος είναι προστάτης της πόλης μου και έχουμε μια μεγάλη και όμορφη εκκλησία  στο κέντρο της πόλης αφιερωμένη σε αυτόν. Κάθε χρόνο στις 6 Δεκεμβρίου που είναι η γιορτή του Αγίου Νικολάου  γίνεται μεγάλη γιορτή.  Από την παραμονή στήνεται μεγάλο πανηγύρι, Στο πανηγύρι αυτό μου αρέσει να πηγαίνω  με την οικογένειά μου, αφού έχει τόσα πολλά πράγματα, παιχνίδια και φυσικά μαλλί της γριάς που μας αρέσει και τρώμε πάντα όλοι μας. Ανήμερα της γιορτής, πηγαίνουμε το πρωί στην εκκλησία ανάβουμε κερί και περιμένουμε να γίνει η περιφορά της εικόνας. Για την περιφορά μαζεύεται πολύς κόσμος και είναι ο φυσικό αφού είναι μια μεγαλοπρεπή γιορτή. Έρχεται ο Δεσπότης και οι παπάδες φορούν τα καλά τους άμφια. Έρχονται πρόσκοποι που συνοδεύουν την ιερή εικόνα, ενώ η πάντα του ναυτικού παίζει ανάλογη μουσική. Όλη αυτή η μεγάλη πομπή γυρνάει στις γειτονιές , περνάει έξω από το σπίτι μου και μπροστά από το σχολείο μας. Αυτό είναι ένα έθιμο που με συναρπάζει, γιατί είναι γεμάτο με μυρωδιές, χρώματα, μελωδίες, εικόνες και συναισθήματα που δεν τα ζω κάθε μέρα.

ΜΑΡΙΝΑ

 Στην Ελλάδα το πέταγμα του χαρταετού είναι έθιμο της Καθαρής Δευτέρας και συγκεκριμένα  του υπαίθριου εορτασμού, τα λεγόμενα «ΚΟΥΛΟΥΜΑ»

ΑΝΝΑ

 Στον Πύργο της Ηλείας  έχουν ένα έθιμο το οποίο γίνεται κάθε τελευταία μέρα της Αποκριάς. Πετάνε μέσα στο τζάκι αυγά και όποιου το αυγό ιδρώσει αυτός θα είναι ο τυχερός

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Στις 8 Γενάρη , της Αγίας Δόμνας για μια μέρα οι άντρες ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού, οι γυναίκες πάνε στο σπίτι της γηραιότερης, που την ονομάζουν «Μπάμπω» και τη στολίζουν. Της προσφέρουν δώρα , μαντίλια, κάλτσες, σαπούνια και πετσέτες.

Η «Μπάμπω»  γυρνά σε όλο το χωριό  και μοιράζει καραμέλες για να είναι η χρονιά καλή και γλυκιά

Η «Μπάμπω» αντιπροσωπεύει τη φύση και τη γονιμότητα και τη γλυκαίνουν για να είναι όλο το χρόνο πλούσιες οι σοδειές.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Κάθε χρόνο μόλις αλλάξει ο χρόνος, σπάμε ένα ρόδι στη πόρτα του σπιτιού μας. Αυτό είναι ένα παλιό έθιμο το οποίο λέει ότι όσα σποράκια έχει το ρόδι τόσοι θα είναι οι πλούτοι και οι τύχες μας. Δηλαδή σπάμε το ρόδι για να έχει καλή τύχη η οικογένεια.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Ένα έθιμο της Σαλαμίνας είναι το πανηγύρι της Αγίας Όλγας στις 11 Ιουλίου. Είναι ένα μικρό εκκλησάκι σχεδόν μέσα στο δάσος και το πανηγύρι δεν είναι αρκετά μεγάλο. Το πανηγύρι αυτό φυσικά γίνεται μαζί με την λειτουργία στο μικρό εξωκλήσι . Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας γίνεται η περιφορά της εικόνας της Αγίας Όλγας. Η περιφορά είναι πολύ μεγάλη και περνάμε έξω από τα σπίτια των κατοίκων ενώ παιδάκια κρατούν το θυμιατό, εξαπτέρυγα και φαναράκια.

ΕΙΡΗΝΗ

Κάθε χρόνο στις 27 Ιουλίου του Αγίου Παντελεήμωνα γίνεται το έθιμο του «στύλου με τη σημαία». Ένας μακρύς κορμός δέντρου στερεώνεται κάθετα στην προβλήτα, ενώ στην άκρη του προς το μέρος της θάλασσας στερεώνεται η ελληνική σημαία. Στη συνέχεια ο κορμός αλείφεται με γράσο . Νικητής είναι αυτός που καταφέρνει πρώτος να περπατήσει πάνω στον κορμό και να φτάσει στη σημαία. Αυτό  το έθιμο γίνεται στο Πέραμα της Μυτιλήνης στον κόλπο της Γέρας.

ΣΟΦΙΑ

Αερόστατα στον ουρανό

Στο Λεωνίδιο το βράδυ της Ανάστασης τα παιδιά των 5 ενοριών συναγωνίζονται στο πέταγμα χρωματιστών , φωτεινών αερόστατων

ΓΙΩΡΓΟΣ

Στο χωριό μου στην Αλβανία  υπάρχουν πολλά έθιμα , ένα από αυτά είναι για τον ερχομό της Άνοιξης . Στις 13 Μαρτίου όλες οι γυναίκες του χωριού μαζεύουν χόρτα και σπανάκι. Ύστερα πάνε στο σπίτι τους και φτιάχνουν σπανακόπιτα, στη συνέχεια φτιάχνουν λουκούμια. Κατόπιν παίρνουν αυγά, βάζουν μέσα λίγα χόρτα και τα βράζουν για να γίνουν πράσινα. Το βράδυ ανάβουν φωτιά στην αυλή και αρχίζουν να χορεύουν γύρω από τη φωτιά. Τα παιδιά πηδούν κιόλας πάνω από τη φωτιά. Κρατάνε τη φωτιά αναμμένη μέχρι αργά το βράδυ. Το πρωί στις 14 Μάρτη  που είναι η ημέρα της άνοιξης, τσουγκρίζουν τα αυγά, τρώνε την σπανακόπιτα και τα λουκούμια και το μεσημέρι πάνε επίσκεψη στους γείτονες.

ΒΙΟΛΑ

Χριστουγεννιάτικα έθιμα

ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΊΛΗΣ
Μια μέρα άκουσα να λένε ότι ο Άγιος Βασίλης δεν είναι αληθινός.
Απόρησα και αποφάσισα να ρωτήσω έναν άνθρωπο που εμπιστεύομαι την μητέρα μου και να μάθω την αλήθεια. Εκείνη μου απάντησε : "Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης όσο υπάρχει η αγάπη , η γεναιοδωρία και η αφοσοίωση" Όσο λοιπόν αυτά υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό δίπλα μας τότε η ζωή μας θα έχει μεγαλύτερη ομορφιά και χαρά. Οι άνθρωποι  που άκουσες - μου είπε η μητέρα μου- πιστεύουν μονάχα αυτά που μπορούν να δουν  και έτσι χάνεται όλη η μαγεία. Δεν θα υπήρχε παιδική πίστη σε τίποτα και έτσι δεν θα υπήρχε ούτε ποίηση, ούτε αγάπη για να πορούμε να ζήσουμε, δεν θα βρίσκαμε χαρά , παρά μόνο σε ο,τι βλέπαμε και αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Το φως που σκορπάει η παιδικότητα στον κόσμο θα εξαφανιζόταν.
Με τα λόγια αυτά πείστηκα ότι ο Άγιος Βασίλης ζει και θα ζει για πάντα μέσα στις καρδιές των παιδιών
ΜΑΡΙΝΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Χριστόψωμα: Ακόμη και σήμερα στην Πελοπόννησο διατηρείται το έθιμο του Χριστόψωμου, όπου κάθε Χριστούγεννα οι νοικοκυρές φτιάχνουν ένα ψωμί που είναι σταυρωτά κεντημένο και  την ημέρα των Χριστουγέννων το κυλούν στο τραπέζι. Αν πέσει από την ανάποδη μεριά τότε η χρονιά θα πάει άσχημα , ενώ αν πέσει από την άλλη θα είναι καλή. ΑΝΝΑ
Βασιλόπιτα: Η πίτα που ετοιμάζεται την Πρωτοχρονιά ονομάζεται βασιλόπιτα, περιέχει ένα φλουρί που σύμφωνα με την παράδοση θα φέρει καλή τύχη σε αυτόν που θα το βρει. ΓΙΩΡΓΟΣ

   Ρουγκότσια: Ρουγκάτσια είναι παρέες παιδιών στη Θράκη που τραγουδούσαν τα κάλαντα

Χριστόξυλο: Μακεδονία, οι κάτοικοι διάλεγαν ένα ξύλο και το έκαιγαν στο τζάκι από τα χριστούγεννα έως τα Θεοφάνεια

Το τάισμα της βρύσης: Θεσσαλία: Οι κοπέλες αλείφουν τις βρύσες με βούτυρο και μέλι για να έχουν προκοπή.
 
Σπάσιμο ροδιού: Πελοπόννησος: Συνηθίζονταν να σπάνε το ρόδι , διότι θεωρούσαν ότι αυτό φαίρνει τύχη και πολλά λεφτά τόσα όσα και τα άφθονα σπόρια του ροδιού.
Χίος: Υπάρχουν αγιοβασιλιάτικα καραβάκια τα οποία είναι πλοία σε σμίκρυνση.
Κεφαλονιά:  Ραντίζουν ο ένας τον άλλον με κολόνιες. ΚΑΤΕΡΙΝΑ


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Δανία

Στη Δανία πριν από τα Χριστούγεννα φτιάχνονται πολλά χειροποίητα στολίδια για τη διακόσμηση των σπιτιών. Οι περισσότερες οικογένειες φτιάχνουν μόνες τους το παραδοσιακό Αλεξανδριανό στεφάνι με τέσσερα κεριά που συμβολίζουν τις τέσσερις Κυριακές μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων.

Ακόμη υπάρχει και το «έθιμο του κεριού» που χρησιμεύει σαν ημερολόγιο. Κάθε παιδί έχει ένα κερί το οποίο χωρίζεται με οριζόντιες γραμμές ή νούμερα στις μέρες που αντιστοιχούν μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα το κερί ανάβεται μέχρι να πλησιάσει η επόμενη γραμμή. Έτσι φθάνει η μέρα που θα πάρει και το δώρο του.

Η παραμονή των Χριστουγέννων γιορτάζεται με το παραδοσιακό τραπέζι μεταξύ των συγγενών. Ένα μεγάλο αμύγδαλο κρύβεται μέσα στο δανέζικο γλυκό. Ο τυχερός που θα το βρει ανταμοίβεται με το «δώρο του αμύγδαλου» ΧΑΡΑ

Γαλλία

Την ημέρα των Χριστουγέννων στη Γαλλία οι  ομογενείς μαζεύονται στα σπίτια και γιορτάζουν μαζί. Τα παιδια΄περιμένουν τον  Pere Noel  και την Πρωτοχρονιά διοργανώνουν reveioon που αποτελείται από πολλά διαφορετικά φαγητά. Τα αλεξανδριανά τα χρησιμοποιούν για εσωτερική διακόσμηση καθώς και ως δώρο κατά τη διάρκεια του έτους. ΑΝΝΑ

Ισπανία

Στις 5 Ιανουαρίου στη διάρκεια μιας μεγάλης παρέλασης της " cabalgata de reyes"  ντυμένοι σαν τους 3 μάγους και άλλες μορφές της θρησκείας πετάνε γλυκά στα παιδιά. Η εορταστική περίοδος ολοκληρώνεται στις 6  Ιανουαρίου όταν οι 3 μάγοι φαίρνουν δώρα στα παιδιά. ΓΙΩΡΓΟΣ

Φινλανδία

Στη Φινλανδία η 24 Δεκέμβρη είναι η σημαντικότερη μέρα της περιόδου των Χριστουγέννων. Οι εορτασμοί αρχίζουν το μεσημέρι, οπότε σύμφωνα με την παράδοση η ειρήνη των Χριστουγέννων καλείται να ξεπροβάλει με κάθε επισημότητα από τη πόλη  Turku της Φινλανδίας.

Τα φυτά και τα αποχικά φυτά διακόσμησης όπως το αλεξανδρινό δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για τον εορτασμό των Χριστουγέννων σε οικογενειακό πάντα περιβάλλον.

Παραδοσιακά αυτή η μέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη των νεκρών και η επίσκεψη στο νεκροταφείο την παραμονή των Χριστουγέννων αποτελεί πατροπαράδοτο έθιμο. Κατά τη διάρκεια εκείνης της νύχτας τα καλυμμένα από χιόνι νεκροταφεία μετατρέπονατι σε φωτεινές θάλασσες από κεριά. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Ο Άγιος Βασίλης αποτελεί μια διεθνή λαογραφική μορφή η οποία μοιράζει δώρα σε ¨καλά¨ παιδιά κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Είναι ακριβώς ο  Santa clause των Άγγλων ,  Pere Noel  των Γάλλων, Babba Natee  των Ιταλών κ.α. ΑΝΝΑ

Ο Αι Βασίλης με τη γνωστή παρουσία του, με την κόκκινη στολή του, την λευκή γενιάδα, τα γυαλιά του, το σάκο με τα δώρα πάνω στο έλκηθρο αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα τον πλέον αγαπημένο ήρωα των παιδιων στις μέρες των Χριστουγέννων ΓΙΩΡΓΟΣ

ΚΑΛΙΚΑΝΖΑΡΟΙ

- Οι κλικάντζαροι είναι μικρούτσικα πλάσματα , μαύρα σαν κατράμι, που τις μέρες του δωδεκαημέρου κάνουν τρέλες, δηλαδή εμποδίζουν τα ζώα να περπατήσουν , λερώνουν και κλέβουν τα γλυκά και τα ρόφιμα των νοικοκύρηδων κ.α. Βγαίνουν από τα βάθη της γης. Ένα ολόκληρο χρόνο παλεύουν να κόψουν το δέντρο που στηρίζει τη γη. Ενώ κοντεύουν να τελειώσουν το κίψιμο, φτάνουν τα Χριστούγεννα. Τότε αφήνουν κάτω τα πριόνια και τα τσεκούρια τους και κανονίζουν να ανέβουν στη γη για να γλεντήσουν πειράζοντας τους ανθρώπους.
Οι αρχαίοι πίστευαν πως οι ψυχές έβρισκαν την πόρτα του Άδη ανοιχτή , ανέβαιναν στον απάνω κόσμο και τριγύριζαν παντού δίχως έλεγχο.
Οι Βυζαντινοί γιόρταζαν το δωδεκαήμερο με μουσικές, τραγούδια και μασκαρέματα. Οι άνθρωποι έχοντας κρυμμένα τα πρόσωπά τους , έκαναν με ποολύ θάρρος και χωρίς ντροπή ότι ήθελαν.
Με το πέρασμα των χρόνων όλα αυτά  έμειναν ζωντανά στη μνήμη του λαού μας. Οι άνθρωποι φαντάζονται τους καλικάνζάρους αλλού σαν σκυλιά, αλλού σαν γάτες , αλλού σαν ανθρώπους μαλλιαρούς, στραβοπόδαρους ή στραβομούτσουνους με καμπούρες, όλους όμως μαύρους σαν κατράμι και με ουρά διαβόλου. Και όλα αυτά για δώδεκα ημέρες , ως την παραμονή των Φώτων. οπότε με τον μεγάλο Αγιασμό όλα σταματούν και οι άνθρωποι ησυχάζουν . ΒΙΟΛΑ

 -  Οι καλικάντζαροι τις μέρες των Χριστουγέννων βγαίνουν από τη γη στην οποία ζουν  για να ανακατέψουν τα σπίτια των ανθρώπων, διότι είναι άτακτοι και τους αρέσουν τα παιχνίδια .
- Σύμφωνα με την λαϊκή δοξασία τις μέρες που τα "νερά έιναι αβάπτιστα"  οι καλικάντζαροι βγαίνουν από τη γη για να πειράξουν τους ανθρώπους


ΕΛΑΤΟ - ΚΑΡΑΒΑΚΙ

Το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου Καραβιού  

Το καράβι συμβολίζει την καινούργια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού. Έθιμο που υποχώρησε με το χρόνο, μπροστά σε αυτό του δέντρου.
Το καραβάκι αποτελεί παλιά παράδοση των. Αποτελεί , όμως, και ένα είδος τιμής και καλωσορίσματος στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους.
Πριν από 50 χρόνια,  συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα. Σήμερα, η παράδοση αυτή τείνει να εξαφανιστεί, μιας και έχει αντικατασταθεί από το ξενόφερτο έλατο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, συζητήθηκε το ζήτημα κατάργησης του χριστουγεννιάτικου δέντρου και αντικατάστασής του από το καράβι .                    Σε ορισμένες περιοχές (κυρίως στα νησιά) εξακολουθούν να στολίζουν «καραβάκια», ενώ τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια ορισμένων Δήμων, να επαναφέρουν το έθιμο στην αρχική του μορφή, στολίζοντας στις πλατείες τους καραβάκια αντί για έλατα.

Τόσο όμως  το παραδοσιακό καραβάκι όσο και το φορτωμένο δέντρο θα χαρίσουν ένα ξεχωριστό γιορτινό άρωμα σε κάθε σπίτι .

Το Χριστουγεννιάτικο Έλατο

Τα χριστούγεννα συνηθίζουμε να στολίζουμε έλατο.

Το έθιμο έχει τις ρίζες του σε αρχαίο έθιμο των Αιγυπτίων , των Κινέζων και των Εβραίων που χρησιμοποιούσαν δέντρα αειθαλή ως σύμβολα της αιώνιας ζωής. Η λατρεία των δέντρων ήταν συνηθισμένη στους ειδωλολάτρες και επιβίωσε και μετά τον εκχριστιανισμό τους σε διάφορα έθιμα. Οι Σκανδιναβοί διακοσμούσαν το σπίτι και τον αχυρώνα με φυτά για να μην πλησιάζει ο διάβολος. Ένα άλλο έθιμο της Γερμανίας ήταν η τοποθέτηση ενός Χριστουγεννιάτικου δέντρου στην είσοδο του σπιτιού κατά τη διάρκεια του χειμερινού ηλιοστασίου

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο των νεότερων χρόνων προέρχεται από τη δυτική Γερμανία , όπου το έλατο διακοσμημένο με μήλα συμβόλιζε τον Παράδεισο. Οι Γερμανοί το στόλιζαν στις 24 Δεκέμβρη , ημέρα της γιορτής του Αδάμ και της Εύας και κρεμούσαν πάνω του λεπτά μπισκότα, συχνά πρ΄'οσθεταν και κεριά τα οποία συμβόλιζαν τον Χριστό. Στο ίδιο δωμάτιο υπήρχε και η πυραμίδα των Χριστουγέννων στην οποία τοποθετούσαν ειδώλια , κλαδιά, κεριά κι ένα αστέρι. Τον 16ο αιώνα έγινε η συγχώνευση της πυραμίδας των Χριστουγέννων και του δέντρου του Παραδείσου, από την οποία προήλθε το Χριστουγεννιάτικο έλατο.Μέχρι το 19ο αιώνα το έθιμο αυτό διαδόθηκε και απέκτησε βαθιές ρίζες στη Γερμανία. Στη Αγγλία εισήχθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Στην Αμερική εισήχθηκε από τους Γερμανούς αποίκους στις ερχές του 17ου αιώνα και έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή τον 19ο αιώνα. ΑΝΝΑ - ΜΑΡΙΑ

ΦΑΓΗΤΑ- ΓΛΥΚΑ

Μερικά από τα συνηθισμέναγλυκά των Χριστουγέννων είναι τα μελομακάρονα, οι δίπλες, οι κουραμπιέδες, η βασιλόπιτα και το ισλί

 

ΙΣΛΙ

ΥΛΙΚΑ

 3 ποτήρια λάδι

1 ποτήρι βούτυρο

2 ποτήρια ζάχαρη

1,5 ποτήρια μπύρα

1/2 ποτήρι του κρασιού κονιάκ

1 κουταλάκι σόδα

κανάλλα- γαρύφαλλα τριμμένα

2 κιλά αλεύρι

Σημείωση: Η γέμιση να έχει καρύδια, κανέλλα, ζάχαρη και γαρύφαλλα

ΣΙΡΟΠΙ

5 ποτήρια ζάχαρη

4 ποτήρια νερό

Σημείωση: μόλις βγουν από το φούρνο κατευθείαν τα βάζουμε στην κατσαρόλα με το σιρόπι

 

Συνηθισμένα φαγητά είναι η γαλοπούλα  γεμιστή με ρύζι, κιμά, αμύγδαλα και κάστανακαι το χοιρινό